Nasze życie jest jak uciekający pociąg,
zawsze się gdzieś spieszy i zawsze jest gdzieś spóźnione.
Czasem mija małe stacyjki, te najpiękniejsze,
nie dostrzega drobnych rzeczy, które sprawiają, że nasze życie jest tak piękne.
Czasem widzimy na tych stacyjkach łzy z powodu rozstań i uśmiech przy powrotach.
Na różnych stacyjkach splatają się nasze drogi życia.
Piękne są pociągi naszych dążeń i marzeń, naszej wiary i nadziei.
To Wy drodzy nauczyciele sprawiliście, że często na twarzach naszych dzieci był uśmiech i radość.
To dzięki Wam nasze dzieci nigdy nie czuły, że stoją samotnie na jakiejś stacyjce.
W imieniu wszystkich rodziców Pani Karolina Wieluńska Bogdan złożyła najszczersze i gorące podziękowania za cały wysiłek włożony w postaci kilku, a nawet kilkunastu lat wychowania i edukacji, za dobrą radę, wsparcie i opiekę, wszystkim nauczycielom, wychowawcom, całemu Gronu Pedagogicznemu, Dyrekcji i pracownikom szkoły.